ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ+, Πάτρα
Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2026
ΓΚΟΛΦΩ - concept album
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2026
Φωτογραφική Παρέμβαση
Πολιτιστικό Κέντρο Αιγίου «Αλέκος Μέγαρης»
Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026
Αφιέρωμα στην Ηρώ Χαντά (1911-1995)
Μεσορρούγι Αχαΐας
Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026
3ο Αφιέρωμα στον Σπυρίδωνα Περεσιάδη
Βίλα Κόλλα, Πάτρα
Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2026
Έρευνα στη θεατρική πράξη: από τη συγγραφή στη σκηνή
Στίχοι – Μουσική – Ερμηνεία: Ελένη-Μιχαέλα Σφετσιώρη
Συνοδεία στο πιάνο: [Θα ανακοινωθεί]
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Η αφετηρία αυτής της δημιουργικής πρότασης δεν ήταν η επιθυμία να διασκευάσω τη Γκόλφω, αλλά να συνομιλήσω με ένα έργο που υπάρχει ταυτόχρονα ως ζωντανή μνήμη και ως ιστορικό ίχνος.
Στο πλαίσιο της έρευνάς μου επισκέφθηκα το Τμήμα Χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, όπου μελέτησα το σωζόμενο λιμπρέτο της οπερετικής εκδοχής των Γεωργίου Βιτάλη και Ορέστη Λάσκου (1938). Καθώς μεγάλο μέρος της μουσικής έχει χαθεί, δεν επιχείρησα να το ανασυνθέσω. Αντίθετα, κατέγραψα τις εικόνες, τα μουσικά μοτίβα και τα επαναλαμβανόμενα ποιητικά σύμβολα που επιβιώνουν στο λιμπρέτο και τα αντιμετώπισα ως αφετηρία μιας νέας δημιουργίας.
Οι συνεχείς αναφορές στο νερό, το φως και τον ήλιο έγιναν οι βασικοί άξονες της δικής μου δραματουργίας. Το νερό μετατρέπεται σε ένα μουσικό και ποιητικό leitmotif που διατρέχει ολόκληρο το έργο, συμβολίζοντας τη μνήμη, τη λήθη, την επιλογή και το αναπόφευκτο της μοίρας. Ο ήλιος γίνεται μάρτυρας της ανθρώπινης αγάπης, ενώ το φως λειτουργεί ως σύμβολο ελπίδας αλλά και αποκάλυψης.
Παράλληλα, αναζήτησα τις λαϊκές διαδρομές του μύθου μέσα από παραδοσιακά τραγούδια που σχετίζονται με τη Γκόλφω. Δεν τα αντιμετώπισα ως υλικό προς διασκευή, αλλά ως ζωντανές φωνές μιας συλλογικής μνήμης που εξακολουθεί να συνοδεύει την ιστορία του έργου. Η μουσική γλώσσα της σύνθεσης συνομιλεί με αυτές τις παραδόσεις, χωρίς να τις αναπαράγει αυτούσιες, συνδυάζοντας τες με σύγχρονες μουσικοθεατρικές τεχνικές.
Μία ακόμη ανακάλυψη της έρευνάς μου καθόρισε τη δραματουργική μορφή του έργου. Ο Σπυρίδων Περεσιάδης, έχοντας χάσει την όρασή του, υπαγόρευε το έργο του ώστε να καταγραφεί και να παρουσιαστεί στη σκηνή. Η εικόνα αυτή, ενός δημιουργού που αφηγείται έναν κόσμο τον οποίο άλλος καταγράφει, αποτέλεσε για μένα έναν ισχυρό θεατρικό πυρήνα.
Έτσι γεννήθηκε το δραματουργικό δίδυμο «Περεσιάδης & Scribe». Οι δύο αυτοί χαρακτήρες λειτουργούν ως μυθοπλάστες και αφηγητές της ιστορίας, δημιουργώντας επί σκηνής τον κόσμο της Γκόλφως μπροστά στα μάτια του κοινού. Το έργο αποκτά έτσι μια μεταθεατρική διάσταση, όπου η ίδια η πράξη της γραφής γίνεται μέρος της αφήγησης.
Η επιλογή της μορφής του concept album προέκυψε οργανικά από αυτή τη διαδικασία. Κάθε τραγούδι αποτελεί μια αυτόνομη σκηνή και ταυτόχρονα μέρος μιας ενιαίας μουσικοθεατρικής σύνθεσης. Τα επαναλαμβανόμενα μουσικά θέματα, οι φωνές των χαρακτήρων και τα σύμβολα της φύσης υφαίνουν σταδιακά τον δραματουργικό ιστό ενός νέου ελληνικού μιούζικαλ.
Τα οκτώ τραγούδια που συνοδεύουν αυτή την πρόταση δεν αποτελούν ένα ολοκληρωμένο έργο, αλλά το πρώτο κεφάλαιο μιας δημιουργικής διαδικασίας που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Πρόθεσή μου δεν είναι η αναβίωση μιας χαμένης οπερέτας, αλλά η δημιουργία μιας σύγχρονης μουσικοθεατρικής εκδοχής της Γκόλφως, που συνομιλεί με την ιστορία της χωρίς να εγκλωβίζεται σε αυτήν.
Ελένη-Μιχαέλα Σφετσιώρη
 |
| ΕΛΕΝΗ-ΜΙΧΑΕΛΑ ΣΦΕΤΣΙΩΡΗ - Phygital Storyteller, θεατρική συγγραφέας, ηθοποιός, μουσικός Η Ελένη-Μιχαέλα Σφετσιώρη ορίζει τον εαυτό της ως Phygital Storyteller καθώς δηλώνει πως της αρέσει να πλάθει και να συγκολλεί αισθήσεις με κάθε διαθέσιμο μέσο και για κάθε πιθανή θεματική. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Παραστατικών Τεχνών του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου και αριστούχος του τμήματος Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Επικοινωνίας με κατεύθυνση το ραδιόφωνο και εξειδίκευση στην ηχητική πολυμεσική δημοσιογραφία και αφήγηση του Πανεπιστημίου Goldsmiths του Λονδίνου. Μέλος του National Youth Theatre του Λονδίνου και κάτοχος πολλαπλών μουσικών πτυχίων (Δίπλωμα Μονωδίας, Πτυχίο Φούγκας, Πτυχίο Αντίστιξης, Πτυχίο Ειδικού Αρμονίας, Πτυχίο Ενοργάνωσης/Ενορχήστρωσης, Πτυχίο Κλασικής Κιθάρας, Rockschool Grade 8/Trinity - Δίπλωμα μοντέρνου τραγουδιού κ.ά.) Το 2026 θα ολοκληρώσει και το δεύτερο μεταπτυχιακό της με τίτλο «Δημιουργική Γραφή, Θέατρο και Πολιτιστικές Βιομηχανίες: Καλλιτεχνικές, ερευνητικές και παιδαγωγικές εφαρμογές» στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με κατεύθυνση τη Θεατρική Γραφή και Θεατρική Μεταφορά, με την παρουσίαση της διπλωματικής της εργασίας πάνω στην μετάφραση λιμπρέτου. Το 2019 το podcast της passe-partout τιμήθηκε με την 2η θέση στα δημοσιογραφικά βραβεία BJTC Awards στο Λονδίνο. Το 2021 βραβεύτηκε, κατα την διάρκεια των Ημερών Δελφικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς, στο διαγωνισμό σύνθεσης και μελοποίησης της ποίησης του Άγγελου Σικελιανού. Το 2025 το δίγλωσσο της έργο Οπή/Uncut βραβεύτηκε από τον ευρωπαϊκό θεσμό Eurodram και η κριτική επιτροπή είπε για το έργο της πως "είναι ένα σύγχρονο έργο που εξερευνά τη βία, τη σιωπή και τη γυναικεία εμπειρία μέσα από μια πολυεπίπεδη δραματουργική γραφή. Η δίγλωσση δημιουργία της Ελένης Μιχαέλας Σφετσιώρη φέρει τη σφραγίδα μιας βαθιά προσωπικής και συγχρόνως παγκόσμιας αφήγησης.” Το 2026 απέσπασε ομόφωνα το Κρατικό Βραβείο για Νέους Θεατρικούς Συγγραφείς «Χρύσα Σπηλιώτη» για το θεατρικό της έργο Κίτρο, το οποίο ξεχώρισε “για τη φυσικότητα των διαλόγων, τη δραματουργική του αλήθεια και τη σπάνια ικανότητά του να μετατρέπει μια ιστορικά φορτισμένη στιγμή σε μια τρυφερή, ανθρώπινη και απολύτως σύγχρονη θεατρική εμπειρία.” Παράλληλα με τη συγγραφική της δραστηριότητα, έχει συνεργαστεί με σημαντικούς θεατρικούς και πολιτιστικούς οργανισμούς στην Ελλάδα, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο ως ηθοποιός, σκηνοθέτις, δραματουργός, συνθέτης, μεταφράστρια και δημιουργός εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Έχει συμμετάσχει σε παραγωγές και ερευνητικά προγράμματα του National Youth Theatre of Great Britain, του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ενώ έχει πραγματοποιήσει μεταφράσεις λιμπρέτων από τα ελληνικά στα αγγλικά για διεθνείς παρουσιάσεις σε συνεργασία με την Εναλλακτική σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Το έργο της αντλεί έμπνευση από την ιστορία, τη μνήμη και τις αφηγήσεις που διαμορφώνουν την ατομική και συλλογική εμπειρία. Μέσα από τη συνάντηση θεάτρου, λόγου, μουσικής, ήχου και νέων μέσων, διερευνά τρόπους με τους οποίους το παρελθόν μπορεί να συνομιλήσει με το παρόν, δημιουργώντας πολυεπίπεδες αφηγήσεις όπου η παράδοση συνυπάρχει δημιουργικά με τις σύγχρονες μορφές έκφρασης. |
